❤｡◕‿◕｡ หัวใจออกเดิน...

 

" ที่เงียบที่ทนได้จนป่านนี้

ก็หวังว่ามีสักวันเธอเข้าใจ

ที่แล้วแล้วมาอะไรที่ยอมให้ได้

จะยอมกันไป ไม่เคยติดใจถือกัน

ไม่เจ็บไม่พูดหรอก ไม่เจ็บไม่พูดหรอก

อยากให้เธอรู้ ให้เธอได้เข้าใจ

ก่อนที่ฉันนั้นจะเจ็บเกินรบได้

อยากให้เห็นใจ กับคนที่รักเธอ "

 

 

 

 

 

ทำไมความเจ็บทำให้หลุดปากออกไป "เลิกกันดีกว่า"

แล้วก็ได้เลิกรากันไปจริง ๆ

 

 

คนเราบางทีจะเป็นผู้ชนะได้ ไม่ใช่เพราะว่าเก่งกว่าคนอื่น

แต่เพราะมีความอดทนกว่า แค่ทนได้มากกว่าอีก 5 นาทีเท่านั้น

ก็ชนะแล้ว แต่ปัญหาคือ ไม่มีใครรู้ว่า 5 นาที ที่ว่านั้น มันอยู่ตรงไหน ??

 

บางทีบางสถานการณ์ ความอดทนอาจจะให้ผลตรงกันข้าม

ยิ่งอดทนยิ่งแพ้หรือเปล่า  ไม่ทนเสียบ้าง

บางทีชีวิตอาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่

 ดังนั้นเราก็ควรที่จะเลือกใช้แล้วละ ว่าเวลาไหนควรจะใช้ความอดทนต่อ

และ เวลาไหนควรจะเลิกทนกันเสียที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รักดีๆ มีอยู่จริง แต่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นกับทุกคน

"ถ้ากเราเจอสิ่งที่ใช่แล้ว ไม่เห็นจำเป็นต้องตะเกียกตะกายหาอะไรใหม่"

 

เหมือนกับการกินอะไรซ้ำๆ ทำอะไรซ้ำๆ แต่กับความรัก... มันใช้ได้หรือ ?

 

 

 

 

 

 

แรกรักมักอะไรก็ได้  ยังไงก็ได้ จริงๆแล้ว เราอะไรก็ได้แบบนั้นตลอดชีวิตหรือเปล่า ?

แสดงออกเถอะว่าเราชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ไม่กินผักทำไมไม่บอก

บางคู่ยังถามกันทัน

บางคู่หนีไปกินเนื้อกับคนอื่นซะแล้ว

การทะเลาะกัน ความเห็นต่างกัน ไม่ใช่ว่ารักกันไม่ได้

อย่าปล่อยให้อีกคนหลงเชื่ออะไรผิด ๆ ว่าสิ่งที่เราทำให้แฟนมาตลอด

เค้าคงชอบ และถูกใจเหมือนเรา

วันหนึ่งเบื่อถึงที่สุดก็จะเดินหนี ด้วยเหตุผลฟังยากๆ ว่า รู้ตัวหรือเปล่า

ที่ผ่านมาทำตัวซ้ำซาก เบื่อจะอ้วกอยู่แล้ว

 

คงต้องถามอย่างหมดแรงว่า "ทำไมเพิ่งบอก ?"

ลองห่างกันซํกพัก ถ้าตัดสินใจแล้ว เผื่อจะไปเจอประเภทมีสิ่งเร้าใจใหม่ๆ ทุกวัน

เปลี่ยนร้านอาหารพร้อมคนกินข้าวด้วยทุกมื้อ

 

วันหนึ่งอาจจะค้นพบว่า เวลาเปิดเมนู อาหารจานแรกที่คุณอยากกิน คือ แกงส้มชะอมไข่นี่ล่ะ

 

เวลารักกัน..."ความเหมือนเดิม" แปลว่า "เสมอต้นเสมอปลาย"

 

เวลาไม่รักกันแล้ว ... "ความเหมือนเดิม" แปลว่า "ซ้ำซาก"